İkizlerim uyumuyor

   Merhaba hunili anneler;

 En can alıcı noktamızdan bahsetmek istiyorum. Uyku! Ya da uykusuzluk da diyebiliriz. 

Diş.

İlk günler bir telaş, bir koşuşturmaca derken uyumuş muyuz, yoksa hiç uyumamış mıyız bünye bunun çok farkında olmuyor. Hatta ilk üç gün, gece gündüz uyumadım da, vücudum bana mısın demedi. Sonra sonra kendimize geliyoruz ve bizim de en doğal ihtiyacımız olan uykunun bize gelmediğini fark ediyoruz. Daha doğrusu uyku geliyor gelmesine de biz değerlendirme fırsatı bulamıyoruz. Bir bebekte bile anneler uyuyamazken aman tanrım iki bebekte ne uyuması!

Diş.

   Baktım eşim uyanmıyor. İlk zamanlar işe gidiyor diye sesimi çıkartmadım. Ama bende insanım ve benim de bir canım var. O yüzden her seferinde onu da uyandırdım. Sonra sonra nasıl oldu da maçı tekrar tek başıma üstlendim o kısmı pek anlamadım.

  Hep okudum hani bir yerde yazsa deseki şu  tarihte ya da bebekler şu kadarlıkken artık gece deliksiz uyuyorlar. Yani bana kesin bilgi lazim. Ama hiç bir yerde böyle bir bilgi yok.

Diş.

  Nereyi okusam ya mışıl mışıl  uyuyan bebeğini anlatıyor ya da hiç uyumayan bebeğini. Genelde de tek bebek.

   Peki biz? İlk 7 aya kadar bünye alışmıştı. Sonra gece beslenmesi zor gelmeye başladı. Çünkü gün içerisinde popomuz yer görmediğinden gece yatak görmek istiyor.

14. aydan sonra gece beslenmesini bıraktırdım. Artık uyanmazlar herhalde diye düşünürken o da ne? Daha çok uyandılar.

Diş.

Zamanla alışacaklar dedim. Su verdim falan bir dönem ama nasıl desem kısacık bir dönem uyudular. O kısacık dönemde ben bir alıştım bu gece uyumaya. Çünkü ihtiyacım var. Hemde deli gibi.

Diş.

Hep 'geçecek' dedim. "Sabret Gonca' dedim. Gece odadan odaya geçerken bile geçecek bu günler diye kendi kendimi teselli ettim. Hatta bekar ve tek çocuklu arkadaşlarımı düşündüm. Bekar olanlar ilk çocuklarını, tek çocuklu olanlar da yaparlarsa ikinci çocuklarını yaptıklarında ben çoktannnn rahatlama aşamasına geçmiş olacağım diye düşündüm. Evet evet gece 4 de bile bunu düşündüm. Tavsiye ederim çok işe yaramasa da bir müddet götürür.

Diş.

  8 aylıkken kızlarımın odalarını, bizim yanımızdan ayırdım. Hemen karşı odamıza geçirdim. Gece gidip gelmesi zor oluyor ama sanırım buna da alıştım. Birde birbirlerini uyandırmasalar.😵

  Sanırım bu, biri diğerini uyandıracak korkusu bende ışık hızıyla koşma kabiliyeti geliştirdi. Gözümü açtığım da zaten ağlayan bebeğimin yanına gelmiş oluyorum. Acaba bana bir zararı oluyor mudur?

  Eğer ağlayan bebek susmuyorsa vay halimize. Kaçacak delik ara hemde kucağında bebeğinle birlikte. Diğer bebek uyanacak korkusu insana neler yaptırıyor.

  Şuan 21 aylıklar. Evet her gece uyanıyorlar. Hemde her zamankinden daha fazla. Geçecek biliyorum. İllaki geçecek  ama ne zamannnnn!

Ağlatarak yapılan uyku eğitimine şiddetle karşıyım. Bahsetmeyeceğim bile! Şu kadar soyleyeyim gece herhangi bir şeyden dolayı uyandınız. Bu bir ağrı olabilir, korku veya özlem olabilir. Ve ağlamaya başladınız. Yanınıza kimse gelmiyor. Ağlayarak geri uykuya dalıyorsunuz. Hele birde kötü bir kabus görmüşseniz. Birine cidden ihtiyaç duymaz mısınız? Ben rahat uyuyayım diye bu işkenceyi bebeğime yapamam, kimse kusura bakmasın. Gerekirse zırt pırt kalkarım o sıcak yataktan, ki öyle yapıyorum, gider bebeğime sarılırım. İkisi birden uyanırsa babamızda tatlı uykusundan kalkacak yapacak hiiiiiiç bir şey yok!

DİŞ!!!

Ara ara yazdığım diş  kelimesi dikkatinizi çekmiştir. Ara ara yazdım çünkü kendisi ara ara gelen bir müddet gitmeyen, tam kesin gitti derken bir daha gelen berbat bir misafir.  Uykuyu, yemeği, tüm neşeyi alıp giden bir misafir. Gercekten misafir çünkü bu kadar zor gelmesine rağmen 6 yaş civarı gidiyor. Kalıcı değil. Bu diş uyutmuyor arkadaşlar. Yıl olmuş 2017 buna hala bir çözüm bulunamamış, PES!

Sabırla bekleyin hunili anneler daha onlarla kahve içeceğiz😊

Instagram➡️ @carpiiki